Begin 2001 hadden het
CCLRC Rutherford Appleton Laboratorium en ESA een concept geďntroduceerd,
genaamd
,
als een nieuwe manier voor het uitvoeren van innovatief onderzoek. Een van de
belangrijkste ideeën was om een multi-gedisciplineerd team van experts samen te
stellen in een onderzoekscentrum welke alle benodigde faciliteiten ter
beschikking kan brengen om grote doorbraak in de ontwikkeling mogelijk te maken.
Het team zou samengesteld worden uit ervaren (docterale) onderzoekers en/of
ontwerpers die intensief aan een vastgesteld project voor een korte periode
zouden werken, vrij van de alledaagse afleidingen.
Verondersteld werd dat
beschikking over de modernste apparatuur, faciliteiten, computerkracht en
technische ondersteuning de sleutel tot succes zouden zijn. Om te demonstreren
dat de
benadering succesvol zou kunnen zijn, werd besloten een nieuw soort project op
te starten waarbij een technologisch uitdagende taak of “eind doel” werd
vastgesteld. Dit “eind doel” zou technologisch een significante vooruitgang met
zich mee moeten brengen.
Ondanks dat dit concept op elk onderzoeksgebied toepasbaar zou kunnen zijn, werd een project uitgekozen op het gebied van antennes. Het voorgestelde project is een kleuren milimeter-golf imager, welke verscheidene innovatieve onderzoeksgebieden beslaat, zoals planaire antenne technologie, planaire detector technologie, photonic band-gap materialen en geminiaturiseerde verwerkingselectronica.
Sommige recente ESA ontwikkelingen in het gebied van terahertz photonic band gap materialen en micromachined terahertz waveguide detectors zullen voldoende basis geven voor het team om mee te starten.
is een
nieuwe manier van onderzoek en ontwikkeling met als doel het dramatisch
reduceren van de doorlooptijd voor belangrijke technologische ontwikkelingen.
Het is gesuggereerd dat voor conventionele onderzoeksprojecten veel tijd en
middelen worden besteed aan adminstratieve en bureaucratische taken, waardoor er
minder op de technische aspecten wordt gelet. Huidige ontwikkelingsprojecten
worden regelmatig uitgevoerd door teams die opgesplitst zijn in verscheidene
locaties, wat de nodige logistieke problemen met zich mee brengt. Veel
onderzoekers hebben bovendien academische verplichtingen wat zich als een
afleiding kan voordoen. Het totale effect van dit alles is dat er onnodige
vertraging kan voordoen en dat aan de technische doelstellingen niet wordt
voldaan.
ziet in
dat deze en andere soortgelijke problemen de technologische vooruitgang ernstig
kunnen beschadigen en op hetzelfde moment onderzoekers, projectleiders en de
eindgebruikers frustreren. Het doel van
is het
voorkomen van dit soort hindernissen die door onderzoekers en ontwerpers worden
ervaren, door ze samen te brengen naar een centraal gelegen onderzoekscentrum
waar alle benodigde apparatuur, middellen en infrastructuur aanwezig is. Als
resultaat hiervan zijn ze in staat al hun aandacht geheel te richten op het
oplossen van technische zaken.
De algemene doelen van
zijn:
|
|
Demonstreren dat een team van onderzoekers een technologische doorbraak in een gekozen technologisch richting binnen een sterk gereduceerd tijdframe kan verwezenlijken. |
|
|
Het vaststellen van de basisregels hoe dit soort programma’s in de toekomst moeten worden voorbereid, uitgevoerd en beoordeeld. |
|
|
Het vaststellen van de zwakke punten van de StarTiger benadering. |